Güney Lübnan’da sekiz yaşındaki Yara Ajami, okulunun bir İsrail saldırısında yıkılmasının ardından bu hafta yeni eğitim-öğretim yılına kapısız ve penceresiz bir sınıfta başladı.
Bölgede eğitim kalitesiyle tanınan Burc Kalavay’daki ilkokul, Hizbullah’ın güney komşusuna saldırarak Lübnan’ı Orta Doğu savaşına sürüklemesinden iki ay sonra, Mayıs ayında İsrail tarafından vurularak yıkıldı.
Örgülü saçlı küçük kız çıplak beton merdivenleri tırmanırken, “(Okula) döndüğümüz için mutluyuz ama eskiden daha mutluydum. Resim yapardık, oynardık ama şimdi ne sıra var ne de sandalye,” dedi.
Pazartesi günü yaz tatilinin ardından derslere dönen Ajami ve diğer öğrenciler, eski okul binalarına gitmek yerine, okul öncesi çocuklar için inşa edilmekte olan ve henüz tamamlanmamış yakındaki bir yapıya yönlendirildi.
Çocuklar derslerini dinlerken camsız pencerelerden güneş içeri giriyor; dışarıda ise eskiden duvarların olduğu yerlerde bükülmüş inşaat demirleri ölü çalılar gibi topraktan fışkırıyordu.
İsrail saldırılarından ağır hasar alan bölgelerden gelen öğrencilerin çoğu savaş sırasında yerlerinden edilmişti ve Ajami gibi bazıları döndüklerinde evlerini hasar görmüş ya da yıkılmış halde buldu.
‘GÖZLERİNDE HÜZÜN VAR’
Okul müdürü May Mehdi, okul avlusunda AFP’ye yaptığı açıklamada “Gözlerinde hüzün var, her birinin ayrı bir hikayesi var” dedi.
Gurur kaynağı olan okulunun eskiden nasıl göründüğünü telefonundan gösteren Mehdi, “Ama yine de burada oldukları için mutluyum,” diye konuştu. Mevcut binada bir öğretmenler odası dahi bulunmazken, Mehdi’nin kendine ait bir odası da yok.
Hizbullah’ın, ABD-İsrail’in İran’a yönelik saldırılarının ardından Tahran’a destek amacıyla İsrail’e saldırdığı Mart ayındaki son savaştan önce en az 600 öğrencisi olan 24 derslikli bu okula şu an sadece yaklaşık 250 öğrenci kayıtlı.
İsrail bu duruma geniş çaplı hava saldırıları ve kara harekatıyla karşılık verdi. Lübnanlı yetkililere göre bu saldırılarda 261’i çocuk olmak üzere 4.300’den fazla kişi hayatını kaybetti.
Bir milyondan fazla insan yerinden edildi, ancak ABD-İran mutabakat zaptı ve Lübnan-İsrail çerçeve anlaşmasının şiddeti önemli ölçüde azalttığı Haziran ayından bu yana 800 binden fazla kişi evlerine geri döndü.
Güneyde sığınağa dönüştürülen bazı okullarda, yerinden edilmiş siviller ve öğrenciler artık aynı binayı paylaşıyor; katlar gruplara göre ayrılıyor.
İsrail ordusu defalarca Hizbullah’ı, saldırı düzenlemek ya da silah saklamak için okullar da dahil olmak üzere sivil binaları kullanmakla suçladı. Ancak insan hakları örgütleri İsrail’i Hizbullah ile olan savaşında olası savaş suçları işlemekle itham ediyor. Lübnanlı yetkililer ise İsrail’in güneydeki köyleri evler, okullar, ibadethaneler ile su ve elektrik altyapısı da dahil olmak üzere sistematik bir şekilde yok ettiğini belirtiyor.
‘YIKIM, GÜVENSİZLİK, YERİNDEN EDİLME’
Burc Kalavay’daki çocukların birçoğu hala mülteci konumunda oldukları ya da güneyin bir bölümünü işgal eden İsrail birliklerine bir kilometreden daha az mesafede bulunan kasabaya dönmekten korktukları için eğitim yılına başlayamadı.
Geçtiğimiz Perşembe günü bir İsrail saldırısı yakınlardaki Kantara köyünü vurdu.
Bu ayın başlarında UNICEF, Lübnan’da yaklaşık 100 bin öğrencinin “hasar, yıkım, güvensizlik veya yerinden edilme” nedeniyle bu akademik yılda okullarına dönemediğini açıkladı. UNICEF raporunda ayrıca savaş nedeniyle 436 okulun hasar gördüğü, 37’sinin ise tamamen yıkıldığı belirtildi.
Burc Kalavay okulu eskiden bir laboratuvara, bilgisayar odasına ve interaktif bir eğitim sınıfına sahipti. Şimdi ise okul arazisinde molozların henüz temizlenmediği yerlere devlet destekli prefabrik üniteler kuruluyor.
‘BABAMI GURURLANDIRMAK İSTİYORUM’
Öğretmen Hoda Najdi, sınıfına ders verirken zorlu koşullara rağmen eğitimlerine devam etmelerinin ve başarılı olmalarının önemini vurguladı. 42 yaşındaki öğretmen AFP’ye verdiği demeçte, “Evim yıkıldı, okulum da… (ama) öğrenciler bize devam etme gücü ve iradesi veriyor,” dedi.
Savaş sırasında Beyrut’ta oradan oraya savrulan öğrenci Muhammed Mozannar, kayıp yılı “telafi etmek için okula dönmekten çok mutlu” olduğunu söyledi.
“Dersleri online takip edebilmek için ne kitabım, ne telefonum ne de internetim vardı” diyen Mozannar, “Şimdi tek isteğim babamı gururlandırmak,” diye ekledi.
Ancak okula dönüş, 14 yaşındaki Rawan Fakih gibi bazı öğrenciler için acı anıları da beraberinde getirdi.
Fakih hislerini şu sözlerle dile getirdi: “Eskiden yaptığımız etkinlikleri, sınavların ne kadar stresli olduğunu hatırladım… ve bir de İsrail saldırısında öldürülen arkadaşımı hatırladım.”
İlk yorum yapan siz olun