BM Mülteciler Yüksek Komiserliği (BMMYK) ve BM Nüfus Fonu’nun (UNFPA) yayımladığı rapora göre Lübnan’da 2026’nın ilk yarısında bildirilen toplumsal cinsiyete dayalı şiddet vakaları bir önceki yılın aynı dönemine göre yüzde 32 azaldı. Rapor, bu düşüşün şiddetin azaldığı biçiminde yorumlanmaması gerektiği uyarısını yapıyor.
Toplumsal Cinsiyete Dayalı Şiddet Bilgi Yönetim Sistemi’nin (GBVIMS) 2026 ara raporu, Ocak-Haziran 2026 arasında Lübnan genelinde 18 hizmet sağlayıcıya bildirilen vakaları inceliyor. Rapora göre çatışma kaynaklı aksaklıklar, hizmetlerin azalması, fon kısıtları, yerinden edilme ve güvenli biçimde başvurmanın önündeki engeller, mağdurların yardıma ulaşmasını ve vakaları bildirmesini zorlaştırdı.
Bildirilen mağdurların yüzde 99’unu kadınlar ve kız çocukları, yüzde 92’sini yetişkinler oluşturdu. Vakaların yüzde 90’ı yakın partner şiddeti bağlamında yaşandı; bildirilen eş şiddeti vakaları 2025’in aynı dönemine göre yüzde 9 arttı. En sık bildirilen şiddet türleri psikolojik/duygusal istismar (yüzde 39) ve fiziksel saldırı (yüzde 38) oldu.
Ülke içinde yerinden edilmiş kişiler, bildirilen mağdurların yüzde 20’sini oluşturdu. Mağdurların yaklaşık üçte biri (yüzde 29) olaydan bir aydan uzun süre sonra yardım istedi. Hizmet açığı da büyük: uzman ruh sağlığı hizmetlerine yapılan yönlendirmelerin yüzde 52’sinde hizmet bulunamadı; geçim ve toparlanma desteğinde de eksikler sürüyor.
Rapor, yerinden edilmiş kişilerin kaldığı yerlerde risklerin azaltılması, mağdur odaklı vaka yönetimi ve yönlendirme hizmetlerinin sürdürülmesi, ruh sağlığı ve ekonomik toparlanma desteğine erişimin artırılması ve eş şiddetini önlemeye daha fazla yatırım yapılması çağrısında bulunuyor.
Arka plan
Lübnan, yeniden başlayan çatışmalar ve geniş çaplı yerinden edilmeyle birlikte artan insani ihtiyaçlarla karşı karşıya. Rapordaki veriler yalnızca katılımcı kuruluşlara başvuran ve bilgilerinin anonim olarak kullanılmasına izin veren mağdurları kapsıyor; bu nedenle ülkedeki toplam vaka sayısını ya da şiddetin yaygınlığını göstermiyor.
Neden önemli?
Bildirimlerdeki düşüşle eş şiddetindeki artışın aynı anda görülmesi, savaş ve yerinden edilmenin kadınları evde daha savunmasız bıraktığını, ama yardıma ulaşmalarını da zorlaştırdığını gösteriyor. İnsani yardım fonlarındaki kesintiler, ruh sağlığı gibi kritik hizmetlerin daha da daralmasına yol açabilir.
Kaynak: BMMYK ve UNFPA (ReliefWeb) · Görsel: Vyacheslav Argenberg, CC BY 4.0








Yorumlar
İlk yorumu siz yazın.